• Norma

Een vergeten ambacht: schilderen van behang



Vriendinnetjes

Een hele reis was het; van Groningen naar Rotterdam om Jaap en Marcelo van Snijder&co aan het werk te zien. Gelukkig kon ik halverwege meerijden met mijn vriendin Sandra die onlangs in mijn project is 'ingestapt' om samen met mij aan het boekproject over restauraties te werken. Zo leuk, we zijn weer de meisjes van vroeger (we kennen elkaar al ons hele leven) die gezellig op pad gaan om interessante dingen te bezoeken.


Landschapsbehangsels

Jaap en Marcelo vertellen ons hoe belangrijk de grote handgeschilderde "landschapbehangsels" in ons land in de 18e eeuw zijn geweest. In die tijd werden pronkkamers in herenhuizen, buitenplaatsen en grachtenpanden opgesierd met arcadische voorstellingen. Vreemd genoeg zijn er weinig van deze behangschilderingen overgebleven en ook van het ambacht is niet veel bekend bij het grote publiek. De twee sympathieke mannen uit Rotterdam hopen daar verandering in te brengen. Op het moment dat wij ze bezochten waren zij bezig met een bijzonder project: het beschilderen van een behang voor een monument in Drenthe. Deze beschilderingen komen boven de houten lambrisering te hangen en als je straks in de kamer rond kijkt, zie je als het ware een geschilderd panorama om je heen. Gelukkig mogen we straks het eindresultaat, als het aan de muur hangt, ook komen bekijken.


Flora en fauna

De landschappen worden bewoond door allerlei dieren die een betekenis hebben maar die ook op die plekken, zoals in de jungle of het strand, echt voorkomen. Dat is wel waar Jaap en Marcelo belang aan hechten; het moet wel een realistische voorstelling zijn, zo deed men dat vroeger ook. Hiervoor bestuderen ze o.a.verschillende boeken, waaronder het boek van Albert Eckhout vol prachtige voorstellingen van planten en dieren, en gebruiken de afbeeldingen als inspiratiebron. Jaap en Marcelo zien zichzelf meer als ambachtsman dan als kunstenaar maar dat ben ik niet met ze eens. Niet alleen is hun werk prachtig geschilderd, ze denken goed na over het concept, laten zich inspireren door allerlei bronnen en geven een eigen draai aan hetgeen ze verbeelden en maken uitgedachte overwegingen en beslissingen die bepalen hoe het geheel er uiteindelijk op locatie gaat uitzien. Niemand hoeft het met me eens te zijn maar voor mij klinkt dat als kunstenaarschap


foto's: Sandra de Ridder

Fotograaf nr. 2

Het voordeel dat San mee op pad gaat is ook dat zij ook foto's maakt, al is het met haar telefoon. Voor een niet-fotograaf heeft ze toch aardige kijk op details. En af en toe zet ze mij ook nog even op de foto zoals hieronder in het Tylershuis (afgelopen week). Tijd dat zij ook uitgerust wordt met een camera : ).





Tylershuis

In het Fundatiehuis van Pieter Tyler (nog met verplicht mondkapje) bezochten we de verschillende ruimtes naast de kamer waar we in het boek aandacht aan gaan besteden; achter deze deur had Tyler zijn belangrijke paperassen waarvan alleen zijn vijf beste vrienden een sleutel hadden. Elke sleutel paste op een apart slot dus er kon niemand alleen naar binnen. Veel vertrouwen had Tyler blijkbaar niet in zijn vrienden. Maar daarover een andere keer...